W dniach 20-24.11.2017 r. czworo uczniów z naszej szkoły: Angelika Popiel z kl. IIIbLO, Weronika Oszajca z kl. IIIaLO, Szymon Fiejdasz z kl. IITE, Jakub Wawrzkiewicz z kl. IIeLO oraz dwoje nauczycieli: p. Zbigniew Półchłopek oraz Marek Gancarz brało udział w międzynarodowym spotkaniu w mieście Hódmezövasarhely na Węgrzech w ramach projektu Erasmus+.

 

W programie bierze udział młodzież i nauczyciele z pięciu państw: Polski (Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 1 im Jana Szczepanika w Krośnie), Niemiec (Gesamt- & Gmeinschaftsschule Mettlach-Orscholz), Węgier (Németh László Gimnázium, Általános Iskola w Hódmezövasarhely), Rumunii (Reformatus Kollegium w Marosvarsahely) oraz Francji (Collège Sainte-Anne w Varades). Głównym koordynatorem projektu jest szkoła niemiecka.

Miasto Hódmezövasarhely liczy około 50 000 mieszkańców i znajduje się na południu Węgier w dolinie Cisy. Szkoła, która zorganizowała nasze spotkanie jest szkołą podstawową oraz gimnazjum, co oznacza, że uczniowie uczą się w niej od pierwszej klasy aż do matury.

Głównym tematem spotkania była historia Unii Europejskiej. Każda z grup krajowych przygotowała prezentację związaną z tym tematem. My mieliśmy za zadanie przedstawić historię RWPG.

Po prezentacji udaliśmy się na spacer po  mieście i odwiedziliśmy warsztat garncarski. Właściciel warsztatu przedstawił sięgającą 7 tysięcy lat w przeszłość historię garncarstwa w Hódmezövasarhely. W tej okolicy znajdują się najlepsze glinki do wyrobu ceramiki. W szczytowym okresie rozwoju w XVIII w. w mieście działało 400 zakładów garncarskich. Mieliśmy równie możliwość zapoznania się z różnymi rodzajami naczyń ceramicznych prezentowanych w poszczególnych pomieszczeniach w domu rzemieślnika i samodzielnie przez niego wykonanymi. Następnie rzemieślnik zabrał nas do pomieszczeń, w których wykonuje swoje produkty. Pokazał nam technikę formowania naczyń z gliny na kole garncarskim, po czym poszczególni uczniowie mieli możliwość sprawdzenia swoich umiejętności w tym zawodzie.

Drugi dzień realizacji programu rozpoczął się od wyjazdu na granicę węgiersko-serbską. Uczniowie mieli za zadanie zastanowienia się, czego oczekują od tej wizyty a następnie konfrontacji tych oczekiwań z tym, co zobaczyli na granicy.

W 2015 roku, w szczytowym okresie kryzysu uchodźczego, rząd węgierski podjął decyzję budowy płotu na granicy z Serbią a następnie z innymi państwami byłej Jugosławii w  celu uniemożliwienia nielegalnego przedostawania się uchodźców na teren Węgier a następnie innych państw Europy zachodniej, przede wszystkim do Niemiec.

W bazie wojskowej na granicy wysocy stopniem oficerowie armii węgierskiej (pułkownik i generał) przedstawili nam powody, dla których ten płot został wybudowany, argumentując, że zabezpieczona została zielona granica, a przejścia graniczne funkcjonowały i funkcjonują normalnie i nic nie stoi na przeszkodzie, aby uchodźcy z nich korzystali i rejestrowali się na Węgrzech.

Następnie udaliśmy  się na miejsce, gdzie znajduje się płot. Oficerowie wyjaśniali w jaki sposób odbywa się zabezpieczanie granicy państwowej. Wizytę w bazie wojskowej zakończył obiad, na którym nie mogło zabraknąć tradycyjnej grochówki.

W środę, na trzeci dzień realizacji programu młodzież przygotowywała wystawę zdjęć oraz dokumentów nawiązujących tematycznie do przedstawianych w poniedziałek prezentacji. Zdjęcia i dokumenty (paszporty, wizy, itp.) umieszczane były na dużych czarnych tablicach na holu szkoły.


Po zakończeniu pracy pojechaliśmy do gospodarstwa rolnego, w którym uczniowie węgierscy odbywają praktyki. W gospodarstwie prowadzona jest hodowla krów, owiec karmionych paszą pozyskiwaną w gospodarstwie, które dysponuje kilkudziesięcioma hektarami pól i łąk. W szklarniach gospodarstwa widzieliśmy uprawę cytryn, pomarańczy i kwiatów.

Czwartek był przeznaczony na odwiedziny w fabryce porcelany. Pracownicy zakładu przedstawili sięgającą połowy XVIII w. historię firmy Villeroy & Boch oraz odpowiadali na pytania uczniów. Fabryka w Hódmezövasarhely jest jedynym zakładem tej firmy na Węgrzech, produkuje ceramikę sanitarną, w dużej mierze na eksport. Następnie przewodnicy oprowadzali nas po zakładzie, pokazując i omawiając poszczególne etapy cyklu produkcyjnego.

Po południu czekała nas wizyta w miejscowym muzeum komunizmu, gdzie pani przewodnik przedstawiła nam historię tego okresu czasu. Relację z tej wizyty zamieścił jeden z węgierskich portali internetowych  Öt ország diákjai keresték fel az Emlékpontot | Promenád.hu - a vidék hírportálja

Piątek był ostatnim dniem pobytu na Węgrzech. Rano pojechaliśmy do Szegedu, dużego miasta nad Cisą, stolicą komitatu z piękną zabudową historyczną. Jednym z najważniejszych zabytków miasta jest dziewiętnastowieczna katedra, zbudowana w stylu włoskim.



Po południu odwiedziliśmy ratusz w Hódmezövasarhely. Nasza wizyta zbiegła się ze smutnym wydarzeniem dla miasta, mianowicie śmiercią burmistrza. Dlatego nie mogliśmy tam przybyć w zaplanowanym wcześniej terminie, czyli w poniedziałek. W sali plenarnej pracownica ratusza przedstawiła nam jego historię. Budowla ma 123m długości 50m szerokości a wieża ma wysokość 56m. Podczas planowania tego budynku architektom postawiono warunek, że wieża ma być wyższa niż w Szegedzie.

Naszym pobytem w Hódmezövasarhely zainteresowały się miejscowe media, prasa, radio i telewizja, która była obecna w ratuszu. Koordynator projektu, p. dr Hatvani udzieliła wywiadu, który następnie pojawił się wieczorem w lokalnym serwisie informacyjnym.

W sobotę rano pożegnaliśmy się z gospodarzami i wyruszyliśmy w drogę powrotną do Krosna.

Pobyt na Węgrzech był bardzo udany. Zrealizowaliśmy wszystkie punkty programu, młodzież nawiązała nowe przyjaźnie. Ponieważ uczniowie pochodzili z różnych krajów, musiała porozumiewać się w językach obcych, przede wszystkim angielskim.

Następne spotkanie w ramach projektu odbędzie się w kwietniu 2018 r. w naszej szkole.